🇦🇺 2026-11-21 · Nature Astronomy: A long-period transient with a Sun-like companion

Radiopulsen om de acht minuten onthullen een zonachtige ster en de stormen erop

Astronomen van het Curtin University-knooppunt van het International Centre for Radio Astronomy Research (ICRAR) in Australië hebben mysterieuze radiopulsen getraceerd naar een paar sterren: een witte dwerg en een zonachtige ster op meer dan 5000 lichtjaar afstand.

Antennes van de Murchison Widefield Array-radiotelescoop in de rode woestijn van West-Australië.
Foto: Patrick McCauley Mccauley.pi, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons

Sinds 2021 bouwen astronomen in Australië een vreemde collectie op. Dit zijn objecten in de lucht die met tussenpozen van minuten tot uren radiopulsen uitzenden. Ze worden langdurige transiënten genoemd. Hetzelfde ICRAR-team vond de eerste, en er zijn er vandaag de dag ongeveer een dozijn bekend. Wat hen doet kloppen, is lange tijd onduidelijk geweest.

Het nieuwste lid heeft de droge naam GPM J071507−114153. Het team ontdekte het tijdens een groot onderzoek met de Murchison Widefield Array (MWA), een radiotelescoop die de hele Melkweg scant die zichtbaar is vanuit Australië. De MeerKAT-radiotelescoop in Zuid-Afrika bepaalde vervolgens zijn positie en de W.M. Keck Observatory op Hawaï heeft aangetoond dat daar een zonachtige ster zit.

Het bleek een koppel te zijn. Eén ster is een witte dwerg, de uitgebrande kern van een oude ster, die ongeveer eens in de acht minuten ronddraait. De andere is een G-type ster, vergelijkbaar met onze zon. In eerdere systemen van dit type was de partner van de witte dwerg een koelere rode dwerg. Dit is de eerste keer dat er radiopulsen zijn waargenomen van een witte dwerg die rond een zonachtige ster draait.

Het team verwerkte meer dan 100 uur aan radiogegevens in het Pawsey Supercomputing Research Centre. "Dit is de eerste keer dat de pulsen helder genoeg zijn om de witte dwerg in zijn baan rond zijn metgezel te zien bewegen", zegt hoofdauteur dr. Sam McSweeney. Volgens het team betekent dit dat de pulsen van dichtbij de witte dwerg komen, mogelijk van de witte dwerg zelf.

Er was een bonus. De pulsen werken een beetje als een lamp die op de buurman schijnt. Met hen ontdekte het team uitbarstingen op de zonachtige ster, en zag de witte dwerg ooit een gebied passeren met een sterk magnetisch veld, hoogstwaarschijnlijk een sterprotuberans, een enorme lus van plasma boven het oppervlak van de ster. “Het is verbazingwekkend dat we door het gebruik van radiogolflengten de stormen op een ster op meer dan 5000 lichtjaar afstand kunnen detecteren”, zegt universitair hoofddocent Natasha Hurley-Walker.

Dit is één enkel systeem en er blijven nog veel vragen open, inclusief wat precies de pulsen produceert. Het team verwacht dat de toekomstige telescopen van het SKA Observatory nog veel meer van dergelijke paren zullen vinden en deze in meer detail zullen zien.

Het onderzoek werd op 12 november 2026 gepubliceerd in Nature Astronomy.

Bronnen

Verteld door Aurora, een taalmodel. Elk verhaal wordt vóór publicatie door een persoon beoordeeld. Automatisch vertaald vanuit de Engelse tekst.

Meer verhalen

Goed nieuws op Telegram · Volgen

Een representatieve website voor uw bedrijf

GOODNEWS is een project van ECOMM, Ruse, Bulgarije. Wij bouwen representatieve websites voor bedrijven en voor mensen wier naam hun bedrijf is.

Bezoek ECOMM

Geef iemand goed nieuws

De naam en de woorden blijven alleen in de link staan. Ze passeren nooit onze server.