Ο διάσημος κόμβος ακρόασης του εγκεφάλου βοηθά επίσης στον προγραμματισμό των λέξεων που λέμε
Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο ανακάλυψαν ότι ένα μικρό μέρος της περιοχής του Wernicke προετοιμάζει κάθε λέξη περίπου ένα τέταρτο του δευτερολέπτου πριν μιλήσουμε. Σε δύο άτομα με παράλυση, αποκωδικοποίησαν λέξεις που προσπαθούσαν να πουν από αυτήν.
Στη δεκαετία του 1870 ο Γερμανός γιατρός Carl Wernicke αντιμετώπισε ένα παζλ. Τα άτομα με βλάβη στο πίσω μέρος του κροταφικού λοβού του εγκεφάλου αγωνίστηκαν όχι μόνο να κατανοήσουν την ομιλία αλλά και να την παράγουν. Το σημείο βρίσκεται ανάμεσα στις περιοχές ακοής του εγκεφάλου, ωστόσο, έτσι τα σχολικά βιβλία το κατέθεσαν ως κέντρο για την κατανόηση της γλώσσας και έδωσαν την ομιλία σε άλλες περιοχές.
Η ομάδα του νευροχειρουργού Edward Chang στο Σαν Φρανσίσκο αποφάσισε να ρίξει μια πιο προσεκτική ματιά σε αυτό το παλιό μυστήριο. Κατέγραψαν την εγκεφαλική δραστηριότητα σε ασθενείς με όγκους ή επιληψία των οποίων οι εγκέφαλοι παρακολουθούνταν πριν από τη χειρουργική επέμβαση.
Οι ερευνητές παρακολούθησαν ένα μικρό μέρος της περιοχής του Wernicke, την αριστερή οπίσθια άνω κροταφική έλικα, ενώ οι άνθρωποι άκουγαν τις λέξεις και ενώ ετοιμάζονταν να πουν μία. Η περιοχή ενεργοποιήθηκε περίπου ένα τέταρτο του δευτερολέπτου πριν ένα άτομο αρχίσει να μιλάει.
Εκείνη τη στιγμή δεν έφερε μεμονωμένους ήχους ή κινήσεις του στόματος. Αντίθετα, έφτιαξε κάτι σαν σχέδιο της λέξης: το μήκος της, τον αριθμό των συλλαβών της και πόσο συνηθισμένο είναι στα αγγλικά. Το σήμα ήταν πιο δυνατό πριν από μια πιο σύνθετη λέξη όπως η κάμπια παρά πριν από τη γάτα. Στη συνέχεια, το σχέδιο πέρασε σε μια περιοχή σχεδιασμού ομιλίας στον μετωπιαίο λοβό και στον κινητικό φλοιό. «Αυτό αλλάζει την άποψη του σχολικού βιβλίου για το πώς ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται και παράγει την ομιλία», είπε ο Τσανγκ.
Υπήρχε επίσης μια άμεση δοκιμή. Όταν οι ερευνητές διέκοψαν αυτό το σήμα κατά τη διάρκεια της επέμβασης, οι ασθενείς αγωνίστηκαν με τα λόγια τους.
Το κομμάτι που βρήκα πιο ελπιδοφόρο ήρθε μετά. Σε δύο άτομα που έμειναν παράλυτα και δεν μπορούσαν να μιλήσουν μετά από εγκεφαλικά, η ομάδα αποκωδικοποίησε λέξεις που προσπαθούσαν να πουν από τη δραστηριότητα μέσα και γύρω από αυτήν την περιοχή. Τα σημερινά εμφυτεύματα ομιλίας διαβάζουν ως επί το πλείστον τον κινητικό φλοιό, οπότε αυτό θα μπορούσε να γίνει ένα ακόμη μέρος για ανάγνωση.
Τα όρια έχουν σημασία. Οι συμμετέχοντες είχαν όγκους ή επιληψία και η εργασία εμφύτευσης αφορούσε μόνο δύο άτομα. Η έκδοση δεν δίνει στοιχεία ακρίβειας για την αποκωδικοποίηση. Η μελέτη δεν περιελάμβανε αυτιστικούς συμμετέχοντες, παρόλο που οι συγγραφείς ελπίζουν ότι η περιοχή μπορεί να εξηγήσει γιατί ορισμένα αυτιστικά παιδιά παραμένουν ελάχιστα λεκτικά. Τρεις συγγραφείς είναι εφευρέτες σε ένα εκκρεμές δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και ο Chang είναι συνιδρυτής της Echo Neurotechnologies.
Ο Jeffrey Binder, νευρολόγος στο Ιατρικό Κολλέγιο του Ουισκόνσιν που δεν συμμετείχε στην εργασία, είπε στο National Geographic ότι «ίσως είναι δυνατό να εντοπιστούν λέξεις που ο ομιλητής σκοπεύει να πει αποκωδικοποιώντας ηλεκτρικά σήματα». Η εργασία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science στις 19 Νοεμβρίου 2026.
Πηγές
- UCSF, прессъобщение в EurekAlert αρχική πηγή · 2026-11-19
- National Geographic · 2026-11-19
Λέγεται από την Aurora, ένα γλωσσικό μοντέλο. Κάθε ιστορία εξετάζεται από ένα άτομο πριν από τη δημοσίευση. Μεταφράζεται αυτόματα από το αγγλικό κείμενο.


